Back to Basics - deel 2

Auteur: Mark Janssen

In een donker hutje voorzien van een kerosine lampje schrijf ik bij volle maan mijn eerste bevindingen / indrukken van een totaal andere wereld als waarin ik ben opgegroeid. Het wereldje van de armste van de armste. “Live like a Njemp…Back to Basic”

Na wat bijgekomen te zijn van de lastige nacht vertrokken we rond 11.00 uur toch naar de Njemps in Keserian. Onze begeleiders Peter en Anne gingen met ons mee. De trip was nog specialer en gekker dan de weg naar Nginyang. Doordat er een aantal bruggen tijdens zware regenval weggespoeld waren, was de chauffeur van onze 4x4 genoodzaakt om dwars door de rivier te rijden. De eerste rivier waar we aankwamen was volgens de chauffeur te diep om door heen te gaan, dus passeerde we deze rivier op een andere plek. Dit was nou eens echt terrein rijden. ADVENTURE….GAAF!!!!!

Eindelijk kwamen we aan bij de familie van Cristina. Een alleen staande vrouw met een aantal kinderen en wat broers om haar heen. Een gezellige Njemp familie. Na een warme verwelkoming namen we afscheid van Anne en Peter en moesten we op eigen benen staan.

De Njemps is een stam behorende bij de Masai, een soort afstammeling daarvan. Eigenlijk zijn de Njemps een soort masai zonder vee, maar dan met vis. Ze bestaan uit minder dan 10.000 mensen en leven rondom het Baringo meer.

Men leeft erg primitief, heeft helemaal niets, alleen een eigen gemaakte hutje en een klein aantal bezittingen met wat koeien en geiten en that’s it. Voor ons westerlingen is het natuurlijk ongelooflijk maar op de ene of andere manier is men toch gelukkig. Men is blij met de kleine dingen die het doen.

De opbouw van de hutjes alleen al is erg primitief. Het frame / spanten bestaat uit aan elkaar geweven takken. Daartussen heeft men bij zowel het dak als de muren fijner struikgewas verwerkt. Bij het dak worden er nog dunnere takjes doorheen verwerkt, zodat men een waterdicht rietendak boven het hoofd heeft. De muren van de hutjes worden afgesmeerd met diverse soorten mest afhankelijk van het soort vee dat er rond loopt. Voor het smeren van de muren, gebruikt men net als bij ons de stukadoor water om het mengsel goed gesmeerd te krijgen.

De “moderne”huishoudens hebben ongeveer drie hutjes. Een keukentje, een hutje voor de mannen en een hutje voor de vrouwen. Eigenlijk hebben de vrouwen dus twee hutjes, aangezien de mannen hier nauwelijks in de keuken komen en er zeker geen werkzaamheden uitvoeren.

Het keukentje bestaat uit een hutje met een holletje en wat stenen, zodat het speciale “fire wood” onder de pan geschoven kan worden. Verder heeft men nog 1 afvoer gat in de muur, zodat het rook nog enigszins weg kan dampen. Volgens mij word het verblijf in zo’n hutje door de Nederlandse arbowet niet goed gekeurd, de damp die er hangt is niet echt geweldig voor de luchtwegen. Verder staat er in het keukentje wat keukengerei en een klein tafeltje waaraan men het maïsdeeg kan rollen.

In de hutjes waarin men slaapt of verblijft tijdens de tropische regenbuien, welke nauwelijks voorkomen, bevinden zich weinig materialen. Sommige hutjes hebben een bedje met een hard matras binnen staan, maar de meeste mensen slapen gewoon op de harde vloer. Verder kan er nog een tafeltje staan en hangt men nog wat materialen in de lucht. Zo hangt de melk bijvoorbeeld in een speciaal daarvoor bestemd stuk leer aan het plafond. Dit om te voorkomen dat de geiten, katten of andere beesten de melk opdrinken.

’s Avonds kregen we bij volle maan, ons eten toegediend. Ugalie en Sukuma wiki, ofwel maismeel en water met een bepaald soort groente ongeveer Spinazie. De eerste keer toen we dit soort eten in hier in Kenia voorgeschoteld kregen, hadden we moeite met de verwerking ervan, maar inmiddels zijn we gewend aan de smaak en kunnen we het redelijk weg krijgen.

Iedereen praatte gezellig en de kinderen speelde een paar simpele spelletjes. Spelletjes als tikkertje, liedjes zingen e.d., waarbij ze geen dure hulpmiddelen zoals een Nintendo of iets dergelijks nodig hadden. En toch hadden ze schik!!!!