Geen toiletten

Auteur: Mark Janssen

Vannacht heb ik een zeer onrustige nacht gehad. Ik ben verschillende keren opgestaan, de reden hiervoor was, ….Tja ik moest naar het toilet voor zal ik het netjes uit DRUKKEN de grote boodschap. Je moet je voorstellen, wij lagen met 6 personen in een hutje die dusdanig te klein was dat wanneer ik opstond er 4 andere mensen ook wakker moesten worden en moesten gaan zitten. Ten eerste omdat ik anders niet naar het deurtje kon kruipen, en de andere reden was omdat het kleine naar binnen draaiende deurtje anders niet open kon.

Het was natuurlijk zeer gênant om elke keer die jongens wakker te maken met de boodschap dat ik boodschappen moest gaan doen. Hahah Ja ik zei dat natuurlijk niet, maar als ik vervolgens met zo’n gek rolletje wit papier er vandoor ging, dan snappen die jongens dat ook wel.

(Mensen met ernstige maag en darm klachten kunnen de volgende alinea’s beter overslaan)

Ik moest nodig naar het toilet, maar die zijn er niet in Kiserian. Dus ja wat moet je dan….., buiten in de oplucht. Ik had het allemaal al een paar dagen lang op kunnen houden maar o een gegeven moment komt toch het moment suprème. Ik dacht THIS IS THE MOMENT, als ik het nu niet doe moet ik weer wachten tot het morgenavond donker is, dat duurt te lang.

Ik sta op, loop naar een rustige plek toe in de open natuur…...komt niks…..ik terug naar bed, uur later precies het zelfde enz enz.

Op een gegeven moment dacht ik: “drie keer is scheepsrecht”…nu moet het dan toch gebeuren. Ik liep dus weer naar een andere, nog rustigere plek toe, mijn menselijk instinct zei me dat het misschien verstandig was om een op een grote steen te gebruikten. Ik zag er 1 liggen en nam deze mee.

Ging zitten….en jawel hoor eindelijk het lukte. Was zo opgelucht dat ik nog eens met m’n zaklamp goed gekeken had of het wel werkelijk waar was. Op dit moment dacht ik echt….ja this is Back to Basic…..dit is het primitieve leven van een mens…..voor onze begrippen terug naar de oertijd.

Nu denken sommige mensen, hij stelt zichzelf aan, maar als je weet dat ik in het verleden al moeite had om deze werkzaamheden bij iemand uit te voeren als ik bij iemand op bezoek ben…dan zul je de context van het verhaal wel beter begrijpen.

Daarna heb ik overigens heerlijk verder kunnen slapen!!!!!!!

Small world
’s Morgens bij het ontbijt at ik 2 eitjes en 1 banaan, meer had ik niet meer nodig. Door de warmte heb je minder behoefte aan voedsel. En de tweede reden dacht ik eraan dat ik misschien……de komende nacht niet graag het zelfde wil mee maken als afgelopen nacht.

Na het kleine ontbijtje gingen we wederom een wandeling maken, en praatte we over hun vrijetijds besteding. Voorzichtig legde wij ook onze situatie uit, dat wij uitgingen, bier dronken, feesten, naar school gaan, bijbaantjes hebben enz. enz.

Op dat moment werden we alweer met de neus op de feiten gedrukt, dat deze mensen eigenlijk maar een heel kleine leefwereld hebben. Ze weten alleen iets van hun eigen cultuur en begrijpen totaal niet in wat voor een wereld wij leven. Ze zijn vaak niet verder geweest dan de dichtstbijzijnde stad. Dit terwijl wij al in verschillende landen gereisd hebben en zelfs al meer van Kenia gezien hebben dan zei. Of beter gezegd denken te hebben gezien, want zij hebben natuurlijk veel meer details gezien van mooie plekken, terwijl wij alleen over het grote geheel een klein beetje overzicht hebben.

Na de wandeling hebben we even wat geslapen, waarna we echt aan het werk zijn gegaan. Nou ja echt….meer als toerist natuurlijk. Cristina leidde ons het dorpje rond en ging eerst naar een hutje toe die men aan het bouwen was. Hier heb ik geholpen met het stucwerk van de muren, ofwel met m’n handen in de stront wat water er bij en ja hoor….smeren maar.