Auteur: Bas CraaneJambo!
Wederom bedankt voor jullie reacties, leuk om te lezen!
De week in Eldoret is zeer boeiend geweest, we hebben in deze grote stad veel geleerd over de cultuur in Kenia. De laatste dagen daar hebben we de omgeving van Eldoret opgezocht en daarbij hebben we twee watervallen bezocht, amazing discovery! Wist niet dat Kenia zulke natuurschoonheden bezat. Het was voor ons een heel avontuur om bij zo’n waterval te staan waarbij het water van minimaal 30m hoogte naar beneden stort, geweldig!
De volgende dag hebben we een meeting gehad met zes studenten van de Moi University over ons onderzoek. Dit twee uur durende gesprek heeft ons input gegeven om een start te maken aan ons onderzoek. Na het gesprek was de interesse zo groot dat we ieder van hen ons e-mailadres hebben gegeven zodat ze met ons in contact kunnen blijven en zodat zij ons mogelijk kunnen ondersteunen tijdens ons onderzoek. S’middags zijn we samen met onze lector Gilbert door de slumps gelopen, de krottenwijken van Kenia. Wat we hier aantroffen was wat je nou echt armoede noemt. Overal lopen mensen die vrijwel niets hebben, kinderen die alcohol krijgen zodat ze stil zijn, afval ligt verspreidt en een hoop criminaliteit. Van dit laatste waren we toen we daar rondliepen niet van bewust maar de criminaliteit schijnt er het ergst te zijn, berovingen enzo. Gelukkig waren we er met Gilbert zodat we in veilige handen waren. Als je als blanke daar alleen loopt is het er niet veilig vooral niet als je met je spullen te koop loopt. Ik was dus blij toen we terug in de taxi zaten opweg naar het hotel maar ik vond het ook goed om eens te zien wat echte armoede is. Dat was ook de reden dat Gilbert ons daarheen had meegenomen.
De laatste dag in Eldoret op zondag 27 augustus zijn we voordat we vertrokken naar ons huisje in Kampi Y a Samaki door de stad gelopen. Tot onze verbazing was het erg rustig op straat, wat blijkt? Zondag is de dag van de kerkdiensten dus vrijwel niemand was op de staat te bekennen. Naast de slumps kwamen we onze tweede verbazing tegen, de lijmsnuivers, jonge gasten net als ons die totaal van de wereld waren omdat ze een potje lijm naar binnen snoven om hun problemen te vergeten. Gelukkig waren zij niet vervelend, maar het was wel een raar gezicht, zeker als je dat nooit eerder hebt gezien. Kortom de laatste dagen in Eldoret waren bijzonder waarbij we weer wat van het land geleerd hebben.
Vanaf zondagmiddag zijn we aangekomen in Kampi Ya Samaki. We vonden het weer fijn om terug naar ons huisje te gaan, we voelen ons daar helemaal thuis. Gedurende deze week hebben we het dorp meer leren kennen en informatie voor ons onderzoek ingewonnen.
Afgelopen donderdag zijn we op Lake Baringo geweest en hebben daar veel natuur gezien waaronder nijlpaarden, krokodillen en vele andere dieren. Het was echt een zeer leuke trip van 3 uur waarbij we ook op het El Kokwe eiland een rondleiding hebben gehad. Dit eiland leeft een stam, de Njeps genoemd, afgeleid van de Masai stam. Zij leven op zeer primitieve wijze en mogelijk gaan wij daar over een aantal weken voor een weekje logeren. Dit lijkt ons een geweldige ervaring. De boottocht hebben we gedaan met een Nederlandse reisleidster en twee Canadezen die momenteel op Robert’s tentenkamp verbleven. Doordat we met zijn vijfen waren konden we de trip voor 2000KsH = 20 euro krijgen, 4 euro de man dus! Tevens was er iets bizars, in Lake Baringo ligt een eiland dat Devil’s Island wordt genoemd. Het schijnt een eiland te zijn waar mensen verdwijnen, je hoort er stemmen terwijl er geen mensen zijn en je kunt er haarden zien branden zeggen ze. Niemand durft er naartoe, misschien een leuke uitdaging om een keertje te gaan kijken denken we . De Canadezen vertelde ons: Introduce Gin, make your own boat, get drunk and go to Devil’s Island.
Vanaf vandaag hebben we de koffer van Mark eindelijk terug. Hij was al lang in Kenia alleen niemand wilde de verantwoordelijkheid nemen om te koffer naar het dorp te nemen. Uiteindelijk heeft British Airways het bedrijf Securicor ingehuurd om de koffer hier naartoe te brengen. Het heeft veel tijd en moeite gekost maar we hebben hem eindelijk terug. Waarschijnlijk willen we een schadeclaim indienen omdat zowel Mark als stichting LoBaDe enkele kosten heeft moeten maken om deze twee weken te kunnen overbruggen. Tevens hebben we vanaf vandaag draadloos internet waardoor we via onze laptops in het huisje verbinding kunnen maken met internet. Het is wel een dure manier maar we gebruiken het minimaal en alleen voor noodzakelijke dingen als websites bijhouden en de e-mail contacten.
Dit was een kleine beschrijving van mijn inspiraties in dit geweldige land. Ik lees jullie reacties wel.
Spreek jullie snel..
0 reacties:
Een reactie plaatsen