Anna's birthday

Auteur: Mark Janssen

Voor Anne was het vandaag een grote dag, ze was jarig en werd namelijk 39 Over haar officiële leeftijd wordt niet gepraat. Dit heeft zo zijn redenen. In Kenia wordt kinderarbeid gelukkig niet toegestaan. Toen Anne 11jaar oud was,”wilde” ze als oudste van het gezin al graag op jonge leeftijd een bijdrage leveren aan de inkomsten van haar familie. Aangezien de minimum arbeidsleeftijd 14 jaar was en ze daar toch niets meer aan kon veranderen, had ze daarvoor in haar jonge jaren al een trucje voor bedacht.

Door een bijdrage aan de juiste persoon in het ziekenhuis kreeg zij een keurige geboorteacte en werd zij in 1 dag een 3 jaar ouder. Kan wel eens gemakkelijk zijn, zo’n medewerker die graag een extra centje wil bijverdienen. Eigenlijk kennen we dit systeem in Nedeland ook wel een beetje, alleen dan iedere zaterdagavond/zondagochtend.

Zaterdagavond geven we een behoorlijk bedrag uit, zodat we ons op zondag ochtend een paar jaar ouder voelen. Hahahahhaha Gelukkig voelen we onszelf op zondagmiddag na een partijtje voetballen, ineens weer een stuk jonger. Hahahahaaa

Zoals in alle landen is een verjaardag natuurlijk toch wel speciaal. ’s Morgens had Anne een lekker ontbijt voor ons en haar broer en zus, Otiz en Bettie gemaakt. Als cadeau gaven we haar, “origineel” als we waren een houten handgemaakte giraffe. Na het gezellige uitgebreide ontbijt, hadden we een meeting met haar. Tijdens deze meeting spraken we over het reilen en zeilen van onze stage en over de verschillende projecten.

’s Middags kwamen Anne haar vriendinnen op bezoek. Als verrassing gaf Anne iedereen een mooi kostuum, welke door de moeder van Anne gemaakt waren. De vrouwen stond er allemaal netjes op en wilde natuurlijk dolgraag op de foto. Gelukkig kwam ik “toevallig” binnenlopen met een digitale camera in m’n hand. Toen iedereen netjes op een rijtje stond konden de foto’s gemaakt worden.

De vrouwen vonden het raar dat ik die foto’s binnen enkele minuten op m’n laptop had staan en aan hen kon laten zien. Er zijn maar weinig mensen hier met een fototoestel, laat staan met een digitale camera en een laptop. Dit vonden ze natuurlijk allemaal geweldig. En Anne, die was zo trots op het nieuwe kostuum……….haar dag kon niet meer kapot.

’s Avonds werden Otiz, Betty, Bas en ik uitgenodigd om gezellig te komen eten. Eigenlijk wilde wij haar mee uiteten nemen, maar ze had alle spullen al ingekocht. Er was zelfs speciaal iemand een dag voor naar de stad geweest, om extra lekkere en verse spullen te verzamelen. Ze had het helemaal goed voor elkaar. Voor de eerste keer in Afrika kregen we gehakt voorgeschoteld. Dit in combinatie met wat rijst, pasta’s, en een verse salade, zorgde ervoor dat het enkele minuten erg rustig werd aan tafel. Tijdens het eten was het rustig, maar zodra de Tuskers (het bier) op tafel kwam kwamen de gesprekken op gang. We hebben nog een paar uur gezellig zitten kletsen en lachen over de verschillen in Kenia en Nederland.