Auteur: Bas CraaneHallo familie, vriendjes, vriendinnetjes, kennissen en collega’s en nog veel meer,
Ik heb uit betrouwbare bronnen vernomen dat iedereen opzoek is naar nieuwe verhalen over mijn ontwikkelingen in dit Afrikaanse land. Hebben jullie even geluk dat ik vandaag mijn verhaal publiceer.
Ja, we zijn nu in de fase gekomen dat het rustig begint te worden. De projecten lopen en zijn inmiddels bezig met het bedrijfsplan. Het onderzoek hebben we afgerond en ligt nu ter goedkeuring bij de stichting in Nederland. Zodra we daar goedkeuring van krijgen zullen we het gaan vertalen in het engels.
Ik zeg al, het zijn de rustige weken waarin we zitten. We gaan wat meer reizen omdat het anders wel wat saaitjes begint te worden. Maar we hebben geluk, aanstaande woensdag zal Karlijn arriveren om ons te komen vergezellen en daar ben ik heel erg blij mee..natuurlijk…
Inmiddels zijn we al ruim 7 weken hier en hebben we al veel vrienden gemaakt in het dorp..af en toe een pilsje drinken met de mannen en natuurlijk veel lachen. Van de week hebben we nog onze goede vriend David uit de gevangenis gehaald voor 6000 schilling = 60 euro..vriendendienstje noemen we het maar..hij zat namelijk vast omdat hij van iemand een radio had gekocht die gestolen bleek te zijn..beetje jammer..Maar met zijn allen hebben we die 6000 schilling bij elkaar gelegd en heb opgehaald uit die smerige gevangenis…India of Thailand is er niks bij hebben we vernomen…Dit is echt een vorm van corruptie want dat geld komt gewoon bij iemand in zijn pocket terecht..als het geld niet was betaald had hij voor 6 maanden in de gevangenis gemoeten…Maar goed we hebben dus een leuk groepje van vrienden waar we veel contact mee hebben…
Om ons dagelijks te vermaken arriveren er regelmatig Nederlanders in het hotel bij dat mooie zwembad..Om de twee a drie dagen komt er weer een groep van circa 20 personen..Mark en ik gaan altijd even kijken zodat we wat aanspraak hebben in onze eigen taal
Na zeven weken merken ook dat de cultuur echt totaal verschilt dan die van Nederland. We beginnen het af en toe een beetje vervelend te vinden..Iedereen wil bijvoorbeeld je vriend zijn (behalve ons groepje vrienden) en dan zit er gelijk weer geld achter, ze zijn namelijk niet zomaar je vriend…Dat beginnen we een moe van te worden en zelfs van die mensen die het zelf al zo goed blijken te hebben. Daarnaast blijft Kenia een land wat totaal verschilt met de westerse wereld en daar moeten we toch echt soms aan wennen..en geeft me soms toch wat heimwee naar Nederland toe…
Vlakbij ons huis zit een primairi school met veel kleine kinderen…Iedere keer als we naar ons huisje lopen worden de kinderen super enthousiast en schreeuwen ze JAMBOOOO!!! Super gaaf joh…Binnenkort gaan we ze wat snoep geven en ballonnen want dat vinden ze toch zo geweldig…
Het eten wat we hier dagelijks krijgen in ons restaurantje is super…om een idee te krijgen..rijst, wortels, erwten, spinazie, geitenvlees (niet zo lekker, maar oké), friet (ja echt waar) aardappelen, rauwkost, bonen, chapati (soort pannenkoek/wrap), gebakken eitje, gekookt eitje, warme chocomel, koffie, thee en alle frisdranken die je maar kunt bedenken…ja, we mogen echt niet klagen…twee keer per dag warm en een keer koud…
S’middags koelen we vaak even af in het zwembad omdat het hier echt warm begint te worden in januari schijnt het hier echt het heetst te zijn maar dan zijn we al snel weer thuis om van de koude winter te genieten…
Zo, ik heb jullie weer een kijkje laten nemen in het dagelijkse leven in Kampi Ya Samaki van mij… jullie hebben weer wat leesvoer….spreek jullie snel
Ciao!
0 reacties:
Een reactie plaatsen