Auteur: Mark Janssen
De problemen werden toch serieus genomen,vandaag werd er actie ondernomen, zelfs de minister van Internal Security kwam met de helikopter vanuit Nairobi naar Maralal. Wij gingen op deze dinsdag toch maar weer terug naar Kampi.
Anne nam geen enkel risico, dus we gingen met politie escort, in colonne terug naar huis. Even na de overval kwamen we nog een Nederlandse groep toeristen met een “overland truck” tegen. Men deze groep hadden we afgesproken om in colonne te rijden. Ik vond dit wel veilig, waren wij tenminste niet de enigste mzungo’s.
Toen de politie agenten in stapte, vond ik het wel grappig/spannend op het moment dat zij hun geweren alvast laadde. Dit was geen geintje. Hahahaha. De chauffeur van de Matatu scheurde als een gek door het gebied heen. Hij had schijt, aan de vering van zijn voertuig en zorgde wederom onvoorstelbaar grote stofwolken.
De communicatie verliep niet geheel vlekkeloos (Gek hè…we zitten in Afrika). Op verzoek van Anne gingen wij een andere route terug, dit terwijl de Nederlandse groep wel over de “gevaarlijke”weg terug ging. Maargoed we kwamen veilig thuis.
Thuis aangekomen stond het hele dorp te wachten, men kon er wel om lachen. Daar waar in Europa iedereen na de moord op Fortuyn of van Gogh, geschokt reageerde, kan men er hier wel enigszins om lachen. Althans zo lijkt het.
Onze dorpsgenoten vertelde, dat er vandaag wel een ander voertuig op de andere route was overvallen. (Zonder verdere gewonden) Bas en ik keken elkaar aan en zeiden: “Misschien zijn dat wel die Nederlandse toeristen”. Aangezien ze ’s nachts op een camping in ons dorp zouden overnachten gingen we er naar toe en vroegen we ofdat ze nog leefde. Ze hadden niets in de gaten gehad, en wisten er dus niets van. Wij vonden dat we wel een borrel verdient hadden en dronken er een paar dubbele wiskey’s met cola op.
Natuurlijk is dit wel een (sterk) WAAR GEBEURD verhaal, maar maak jezelf geen zorgen. Wij komen voorlopig niet meer in dit gebied. De plaats waar we nu zitten en daar rondom heen is alles gewoon veilig. Deze “grapjes” gebeuren alleen in het noorden van Kenia, waar weinig toeristen en andere Kenianen komen. En zeg nu zelf…….In Amsterdam / Parijs / London….lopen ook niet alleen maar schatjes rond.
Achteraf kan ik er wel om lachen en zoals ik in mijn eerste verhaal in week 1 al zei: Ja hij leeft nog!!!!
dinsdag 26 september 2006
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen